ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΕΣ
ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
(PICTURES OF MOUNTAINEERING
ROUTES IN THE MOUNTAINS OF CRETE)

ΒΡΕ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ....

Ανακατεύοντας τις ρυθμίσεις της σελίδας έκανα μια άκρως σοκαριστική ανακάλυψη. Το ΜΑΔΑΡΑ φέτος γίνετε 8 χρονών. Οκτώ χρόνια ατελείωτων ωρών πεζοπορίας με αρκετά ζευγάρια λυωμένα μποτάκια, πολλων χιλιομέτρων κακοτράχαλους αγροτικούς δρόμους οπου η Ντόλυ σκαρφάλωνε αγόγγυστα και χτυπιόταν δεξια αριστερά σαν να χορεύει παλιό ικαριώτικο σκοπό.

Πρώτο ραντεβού με το βουνό των Θεών 2007. Έρωτας με την πρώτη παθιά.


 Μεσα σε αυτήν την παρα δύο δεκαετία είχα την τύχη να δώ πολλούς και όμορφους τόπους που η ομορφιά τους ή ιδιαιτερότητα τους σου κόβει για λίγο την ανάσα και μου χάρισαν ανεπανάληπτες στιγμές. Γιατί αυτό είναι το καλό με την φύση, ποτέ δεν ίδια πάντα κρατάει μια γητειά για την επόμενη συνάντηση.

Η κομμένη ανάσα που λέγαμε

Και εκεί που επανέρχεται ξανακόβεται

 Όμως δεν περάσανε μόνο βουνά αλλά και άνθρωποι από την μια άκρη της Ελλάδας ως την άλλη. Δυνατές σχέσεις που έχουν γραφτεί καλά στο τεφτέρι της μνήμης,  κάποιες έμειναν εκεί και με άλλες συνεχίζουμε να γράφουμε χιλιόμετρα, υψόμετρα και βάθη. Δεν ξέρω αν είναι οι συνθήκες και το περιβάλλον που τις θωρακίζουν τόσο και τις κάνουν ανεξίτηλες  στο χρόνο μα το μόνο σίγουρο είναι ένα φυλαχτό με το οποίο είναι ιδιαίτερη τιμή να έχει κάποιος. Το πρέπον θα ήταν φυσικά να τους αναφέρω έναν έναν χωριστά αλλά με το κίνδυνο να αδικήσω κάποιον, θα πώ ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους βουνοσυντρόφους, σπηλαιοσυντρόφους, σχοινοσυντρόφους και πάσης φύσεως συντρόφους που έκαναν τα τελευταία αυτά χρόνια πιο πλούσια και χάρισαν λίγη περισσότερη σοφία.

Το άδειο βλέμμα δεν είναι πάντα κακό.
Ειδικά αν μόλις έχει κάνει το πρώτο σου μεγάλο υψόμετρο


 Είναι κάπως συγκινητικό η αλήθεια είναι, κάτι που ξεκίνησε σαν αστείο μεταξύ φίλων προς ανταλλαγή φωτογραφιών, προ της facebook εποχής φυσικά, σήμερα να έχει αποκτήσει αναγνώστες από όλο τον κόσμο και τολμώ να πω μερικούς φανατικούς. Το ΜΑΔΑΡΑ σας ευχαριστεί  για την στήριξη και με την ελπίδα ότι θα μεγαλώσει κι άλλο το φυλαχτό πάμε για τα επόμενα οκτώ. Και θα κλείσω με κάτι που διάβασα σε έναν τοίχο «Οσο ψηλά και αν φτάσεις, αν σηκώσεις το βλέμμα θα δεις, ότι πάντα έχει πιο πάνω».
Post a Comment