ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΕΣ
ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
(PICTURES OF MOUNTAINEERING
ROUTES IN THE MOUNTAINS OF CRETE)

Η ΣΤΡΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ή THE CRETAN WAY

Αν θέλεις λέει να μάθεις ένα τόπο περπάτα τον. Οι πεζοπορίες μεγάλων αποστάσεων είναι πόλος έλξης για πεζοπόρους παγκοσμίως, διαδρομές όπως το Annapurna circuit στα Ιμαλαια το Incas Trail στην Νότια Αμερική ή ακόμα πιο κοντά το μονοπάτι GR20 στο νησί της Κορσικής έλκουν χιλιάδες πεζοπόρους από όλο τον κόσμο ετησίως. Ωστόσο η παγκόσμια πεζοπορική κοινότητα μονίμως ψάχνει για νέους προορισμούς και όπως όλα δείχνουν ήρθε η ώρα της Κρήτης να μπει στον παγκόσμιο πεζοπορικό χάρτη των διαδρομών μεγάλων αποστάσεων. Όχι πως η Κρήτη δεν είναι γνωστή στους πεζοπόρους του εξωτερικού απλά τώρα πλέον η διάσχιση της μέσα από μονοπάτια από ανατολή προς δύση έχει όνομα. The Cretan Way ή όπως με πολύ ντοπιολαλιά το έθεσε ο συγγραφέας του πεζοπορικού οδηγού  Luca Gianotti Η Στράτα της Κρήτης .

Το εξώφυλλο του βιβλίου

Η στράτα της Κρητης  μήκους 500 χιλιόμετρων ξεκινά από την Κατω Ζάκρο και τερματίζει στο Ελαφονήσι, ακουλουθεί κυρίως το ευρωπαικό μονοπάτι Ε4 ωστόσο ο Luca δεν έμεινε μόνο στην συγγραφή αλλα με την βοήθεια εθελοντών σηματοδότησε με δικά του έξοδα παραλλαγές της διαδρομής ώστε ο πεζοπόρος να μην είναι υποχρεωμένος να περπατάει σε κεντρικές οδικές αρτηρίες που έχουν "καταλάβει" πλέον το Ε4.
 Η στράτα της Κρήτης δεν είναι ακόμα ένας ταξιδιωτικός οδηγός αποτελεί στον ένα χρόνο από την έκδοση του μια πραγματική κοινότητα. Μέσα από την ιστοσελίδα του οδηγού ( http://www.cretanway.eu/ ) και την σελίδα του στο facebook @CretanWayE4 οι χρήστες του μονοπατιού ανεβάζουν συχνά ενημερώσεις και φωτογραφίες από την κρητική τους περιπέτεια ωστε να εμπνεύσουν και να βοηθήσουν τους επόμενους πεζοπόρους.
Πρόκειται για ενα εγχειρημα που βασίζεται αποκλειστικά σε λάτρεις του βουνού από τους λάτρεις του βουνού καθώς όλη η σηματοδότηση έχει γίνει από τον Luca και ομάδες εθελoντών συμπεριλαμβανομένου και του γράφων. Το κυρίως μονοπάτι έχει σηματοδοτηθεί με το γνωστό κιτρινο μαύρο χρωμα του Ε4 έχοντας χρησιμοποιήσει αυτοκόλητα με το ονομα Η Στράτα της Κρήτης, ενώ οι εναλλακτικές διαδρομές έχουν σημανθεί με δύο κοκκινες γραμμές.
Σημαδεύοντας την εναλλάκτική διαδρομή Γερακάρι - Σπήλι 



Στα πλαίσια τις ανάδειξης αυτής της υπέροχης διαδρομής που περνάει από τα "ξεχασμένα" χωριά της ενδοχώρας από τη μια ακρη του νησιού ως την άλλη, την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου διοργανώνεται το πρώτο εθελοντικό Cretan Way Work Camp #CWVWC με σκοπό τον καθαρισμό και συντηρηση μέρους της διαδρομής στην περιοχή Καστελιου πεδιάδος. Εθελοντές από όλη την Ευρώπη έχουν δηλώσει συμμετοχή ωστε να προσφέρει ο καθένας λίγη εργασία για την Κρητη και την Στρατα της. 

Δεν είναι μονο περπάτημα είναι και πολιτισμός

H Alice βάφοντας την Κρήτη
 Ο πεζοπορικός οδηγός Η Στρατα της Κρητης κυκλοφορεί από της εκδόσης ANAVASI και είμαστε πολύ υπερήφανοι που αποτελούμε μέλος της ομάδας υποστήριξης αυτης της προσπάθειας, που όχι μόνο διαφημίζει την Κρητη αλλα την αναβαθμίζει και την τοποθετεί πλέον στα μεγάλα μονοπάτια του κόσμου.
Γιους Κάμπος


Σημαδεύοντας ακόμα και τα αυτοκίνητα μας

Από δεξιά προς τα αριστερά ο Luca Gianotti με τον Στέλιο και την Alice υποστηρικτες του Cretan Way

Φωτογραφίες : Χ. Μπαλαδημας, και από την σελίδα του Cretan Way

ΜΗ ΧΙΟΝΟΤΕΡΑ ΚΑΙ... 8 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Ενας μήνας 2017 και ήδη τα πράγματα πάνε από το χίονι στο "χιονότερο", Κρητη σου λέει ο άλλος και εσυ αμέσως σκέφτεσαι εξωτικές παραλίες φοινικίες και "Beachομπαρα". Ε λοιπόν σε περίπτωση που τώρα συντονίστηκες στην συχνότητα τα μας να σου πώ οτι έπαε έχομε και όρη.

Πρωινό καφεδάκι με τον Γκίγκιλο και τον Βολακια


Και όπως καθε χρόνο η φυλή μαζεύτηκε γύρω από το τζάκι κάποιου καταφυγίου για να γιορτάσει, το κλείσιμο μια χρονιάς, την ελπίδα για μια καλύτερη, να "αποχαιρετίσει" φίλους και καλως ορίσει καινούργιους. Σε περίπτωση που έχεις ξεχάσει σε ποια φυλή αναφέρομαι, είναι εκείνα τα παιδιά (ανεξαρτήτου και αμφιβόλου ηλικίας) που η μόνη τους σχέση με τον καναπέ είναι εκείνη η στιγμή που επιστρέφεις από το βουνό και "λύώνεις" έχοντας εκείνο το ηλίθιο χαμόγελο λές και είσαι 15 χρονών και σε φιλησε για πρώτη φορά το κοριτσάκι που έχεις ταράξει στις περασάδες με το παπάκι.





Φέτος το μόνο που σίγουρο που δεν λείπει από την Κρήτη είναι τα χιονισμένα βουνά, Όρεξη για ταλαιπωρία και μπότες για λύωσιμο να εχεις. Λες και ο καιρός ήθελε να ζητήσει συγνώμη για την περυσινή ανομβρία και από τα Χριστούγεννα μέχρι πρίν λίγες ημέρες φόρτωνε τα όρη με πουδρες.




  Οπότε μόλις τελειώσεις να διαβάζεις αυτό το αρθρο που σου κόβει την ανάσα πάρε τα βουνά. Είναι καλή παρέα Αλλά να τα ακούς κιόλας, πρέπει να γυρίσεις με ασφάλεια στον καναπέ για να διαβάσεις τα επόμενα αρθρα αυτη την φορά λέω να γράψω κάτι που θα παραλήσει το ιντερνετ. Μεχρι τότε όμως....

ΚΑΛΗ ΧΙΟΝΙΑ  !!!

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΩΣ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ

Ποιος είπε οτι ακόμα και στις βόλτες δεν υπάρχουν ταμπού. Και τι πιο ωραίο από το να τα καταρρίπτεις. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε το εξής, χειμώνα βουνό,  καλοκαίρι θάλασσα, όμως οι αγαπημένες σου διαδρομές είναι εκεί και τις εποχές εκτός αιχμής.

 
Μια από τις γνωστότερες διαδρομές του καλοκαιριού είναι αυτή από τον Αη Γιάννη Σφακίων στην παραλία του Αγίου Παύλου, από Άγιο σε Άγιο δηλαδή. Αρκετές δεκάδες επισκεπτών περπατούν το μονοπάτι που οδηγεί στα κρυστάλλινα νερά του Λιβυκού κάθε καλοκαίρι, τον χειμώνα όμως; Τι γίνεται εκεί κάτω;


Η απάντηση είναι τίποτα. Αυτό που επικρατεί είναι η απόλυτη ηρεμία. Χωρίς κατασκηνωτές, σκάφη και μουσικές από την διπλανή καντίνα η παραλία και το μονοπάτι ανήκει σε σένα και τις πέρδικες. Το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα συναντήσεις κανέναν στην διαδρομή σου εκτός αν υπάρχουν κι άλλοι σαν εσένα, τώρα βέβαια αν σου φανεί ότι είδες κάποια ξανθιά με μπικίνι και ψάθα στην πλάτη να κατηφορίζει τέτοια εποχή κατα πάσα πιθανότητα έχεις πάθει αφυδάτωση, πιες αρκετό νερό και θα σου περάσει. Το μονοπάτι καλοχαραγμένο και σημαδεμένο θα σε φέρει σε μιάμιση περίπου ώρα στο όμορφο γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Παύλου που χαρίζει την σκιά του στον περαστικό.




 Φυσικά αν επιλέξει κάποιος να επισκεφθεί την περιοχή χειμώνα ή άνοιξη η επιστροφή από τον ίδιο δρόμο είναι μονόδρομος, η ανηφόρα σε περιμένει προς αναμέτρηση, αλλά μην αγχώνεσαι ένα βήμα την φορά και προς θεού, μην κοιτάς προς τα πάνω κάποια στιγμή θα τελειώσει. Έτσι οι τσικουδιές στο καφενείο θα αξίζουν κάθε γουλιά τις κέρδισες με το μπατόν σου.



Άλλωστε το έχουμε πει πολλές φορές και θα το λέμε πάντα. Τον τόπο τον γνωρίζεις περπατώντας.